از اين حديث ، مقام ايثار زينب عليها السلام نيز معلوم مىشود كه چگونه سه شبانه‌روز به‌گرسنگى صبر مىكند و سهم غذاى خود را به اطفال خردسال و امام معصوم عليه السلام مىدهد ! از اين جنبه كه بگذريم ، خود همين مسافرت تاريخى و تحمل آن همه مرارتها و مصيبت‌هايى كه در طول تاريخ بشريت كم‌نظير و يا بىنظير است ، - و قيام در برابر طاغوتها و ستمگران زمان و رسوا ساختن و محكوم كردن آنها ، با آن سخنان نافذ و خطبه‌هاى آتشين كه اظهار هر جمله‌اش احتمال خطرهايى جانى براى خود او و ديگران داشت ، - و درك و رشد دادن به مردم جاهل و نادان و يا بزدل و ترسويى كه يكسره خود را در برابر ياغى زمان باخته و يا با مشتى درهم و دينار ، سعادت ابدى و آخرت خود را به دنياى ناپايدار و لذت زودگذر جهان فانى فروخته بودند ، - و بيدار كردن مردم بىدركى كه گول تبليغات دستگاه ديكتاتورى بنىاميه را خورده و امام حسين عليه السلام را به عنوان اخلالگر ، لازم القتل مىدانستند ، و رساندن پيام مقدّس حجت زمان و سرور آزادگان حضرت ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام كه جنايتكاران كوفه و شام خيال كردند آن نداى مقدس را در ميان شنهاى تفتيدهء نينوا خاموش كردند ، به اقصا نقاط جهان ، حتى به‌گوش يهوديان و مسيحيان و بيگانگانى كه در مجلس يزيد براى تماشا يا تبريك آمده و اجتماع كرده بودند ، - و خلاصه انجام يك سلسله رسالتهاى الهى و تاريخى